κάτω οι φράκτες, πάνω τα φράκταλ.

τριγυρνώντας στους δρόμους της πόλης,
ένας φιλόσοφος έγραψε το εξής:

αν δυσκολεύεστε να το διαβάσετε:
"ψηλώνουνε οι φράκτες, βελτιώνονται κι'οι άλτες".

η δικτατορία των αγοριών.

από καιρό ηθελα να γράψω δυό κουβέντες
για ένα διαφορετικό κόσμο.
εδώ στη γή, μην πάτε μακρυά.
στήνω μόνος μου την παγίδα της αφαίρεσης
και πέφτω μέσα.
ωπαλάκια.

για την ανάπτυξη της ναυπηγο-επισκευαστικής ζώνης του πειράματος.

η μαγεία του κλοπυ-πέιστ.
δεν μπήκα καν στον κόπο της σελιδοποίησης.

βουρ στο πείραμα,
αναδημοσίευση από ithakanet.gr

Οι περισσότεροι γνωρίζουν ότι ο Καναδάς είναι μια από τις πιο ανεπτυγμένες οικονομίες του κόσμου, που κόντρα στην κρίση δεν έχει ανεργία και συνεχίζει, ακόμη και σήμερα, με υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης. Οι περισσότεροι δεν γνωρίζουν όμως ότι...
εκεί έχουν γίνει τα μεγαλύτερα πειράματα που αφορούν την ανθρώπινη ψυχολογία και την μεταφυσική.

δεν μπορείς δυο φορές το ίδιο ποτάμι να διαβείς

ούτε δυο φορές ν' αγγίξεις
μιαν ύλη φθαρτή
στην ίδια κατάσταση.

βερεσές τέλος,
δεν υπάρχει επιστροφή.

η αγανάκτηση σε ένα κόσμο που αλλάζει ραγδαία δεν είναι αντίδραση, είναι αδράνεια.
και η αδράνεια,
το γνωρίζουμε από την φυσική,
είναι χαρακτηριστικό της μάζας.
που δεν θέλει να χάσει τη βολή της.

αλήθεια, τι γίνεται στην Ελλάδα;

Νόαμ Τσόμσκι: «Η Ελλάδα καταστρέφεται βάσει σχεδίου… Όλη η ανθρώπινη Ιστορία δεν είναι παρά επαναλαμβανόμενες κορυφές, για τις οποίες κάποιοι έχουν παλέψει ώστε να κατακτηθούν. Δεν πιστεύω ότι το ταξίδι είναι χωρίς ελπίδα, είναι απλώς μια συνεχής επίτευξη στόχων. Γι’ αυτό σε κάθε εποχή ας κάνει ο άνθρωπος τη δουλειά του, που είναι να κατακτήσει τις κορυφές που του αναλογούν.»

αναδημοσίευση από σχολιαστές χωρίς σύνορα.

i am anartist.

η σημασία του κενού,
ή αλλιώς,
η λανθάνουσα γλώσσα λέει την αλήθεια.

το μέλλον διαγράφεται.

τόσο απλά.
δεν διαγράφεται ζοφερό,
ούτε αβέβαιο, ούτε ελπιδοφόρο.
τόσο απλά, το ξαναλέω.
αλτ κοντρόλ ντιλίτ, παιδάκι μου,
πάπαλα, δεν καταλαβαίνεις;


το μέλλον διαγράφεται.

γιατί;

κοίτα την εικόνα
και θα τα ακούσεις όλα.

χωρίς εσένα, πιστώνει δεν γυρνά.

έχοντας διαβάσει την

μηχανή της σάρκας,

της ομάδας retort από τις εκδόσεις των ξένων,

νομίζω ότι είναι καιρός να παρουσιάσω
πέρα από την μηχανή του πολέμου και την οπτική μηχανή,

ε ναι, σωστά το μάντεψες,
πρόκειται για την μηχανή της ανάπτυξης.

occu-pie: 99% vs.1%

γαμάτο γραφικό που βρήκα κατά λάθος.
αναδημοσίευση από Phawker
με συνδέσμους εδώ (συνέχεια του άρθρου)  truthdig.com
εκεί occupytogether
και ακόμα  παρά πέρα howtooccupy.
ακολουθεί ένα κείμενο του CHRIS HEDGES. (δεν τον ξέρω, δεν με ξέρει).
οι υπογραμμίσεις δικές μου.

κορμάρα μου, τρομάρα μου

αναδημοσίευση της αναδημοσίευσης

οφειλή της ζωής

συνηθισμένη πρακτική των συνεργείων διάσωσης.
σώζει ζωές.
αμ δε.

πλέον,
στο νέο εικονικό κόσμο
που κτίζεται σιγά-σιγά
η ζωή έχει πάψει να είναι δώρο.
τι έρωτες και κουραφέξαλα μου λες τώρα.

david graeber, χρέος τα πρώτα 5000 χρόνια

 Ο ανθρωπολόγος David Graeber λέει ότι μονάχα διαμέσου μιας γενικής ιστορικής κατανόησης του χρέους και της σχέσης του με τη βία, μπορούμε να εκτιμήσουμε την εποχή μας που τώρα γεννιέται. Εδώ προσπαθεί να καλύψει το ιστορικό μας κενό.

Αυτό που ακολουθεί, είναι ένα απόσπασμα ενός κατά πολύ μεγαλύτερου σχεδίου έρευνας, σχετικά με το χρέος και το πιστωτικό χρήμα στην ανθρώπινη ιστορία. Το πρώτο και συναρπαστικό συμπέρασμα αυτού του σχεδίου έρευνας είναι ότι κατά τη μελέτη της οικονομικής ιστορίας, τείνουμε συστηματικά να αγνοούμε το ρόλο της βίας, τον απόλυτα κεντρικό ρόλο του πολέμου και της δουλείας, στη δημιουργία και σχηματοποίηση των βασικών θεσμών, αυτού που σήμερα αποκαλούμε «οικονομία». Επιπλέον, σημασία έχουν και οι προελεύσεις. Η βία μπορεί να είναι αόρατη, αλλά παραμένει τυπωμένη στη φιλοσοφία της κοινής οικονομικής λογικής μας, στην προφανέστατα αυταπόδεικτη φύση των θεσμών, που απλά ποτέ δεν θα μπορούσαν να υπάρξουν έξω από το μονοπώλιο της βίας – αλλά και της συστηματικής απειλής της βίας – που διατηρείται από το σύγχρονο κράτος.