μάτια που δεν ακούν, γρήγορα υπακούν.

ελ-ες-ντί,  
το όπλο των μυαλών,

 πόλεμος στον πόλεμο
 των ρεαλιστών.








άντε, να το ξαναπώ,
η πραγματικότητα είναι μια ψευδαίσθηση που οφείλεται στην έλλειψη φαντασίας,

η ποίηση δεν πέθανε ακόμη.

Χρονοδιάθεση.

Προχθές την άκουσα για πρώτη φορά και ακόμη ηχεί στα αυτιά μου αυτή η λέξη.

Πρόκειται για μια λέξη, που αποδεικνύει ότι η ποίηση στέκει καλά στα πόδια της. Όχι βέβαια η ακαδημαϊκή ποίηση,  δεν μιλώ για απαγγελία στοίχων σε ακροατές. Γιατί, αν το θέαμα δημιουργεί θεατές, όντα ανήμπορα να αντιδράσουν για ότι συμβαίνει γύρω τους, αναλαμβάνοντας έτοιμους ρόλους και συμπεριφορές, κατά τον ίδιο τρόπο και η νεκρή ποίηση δημιουργεί ακροατές.