Η σάπια κοινωνία βρωμάει όπως ο σκατώτατος μισθός.

Η πιο βρώμικη βρωμιά, είναι φυσικά τα σκατά.
Η έννοια των σκατών στην καπιταλιστική κουλτούρα, παρ'όλα αυτά, είναι βαθιά διφορούμενη. Στο The Ontogenesis of Money, ο ψυχολόγος Sandor Ferenczi υποστηρίζει πως στο πρωκτικό συγκρατητικό στάδιο της παιδικής ηλικίας βρίσκονται τα θεμέλια της συσσωρευτικής, προσανατολισμένης στην ανταλλαγή, αστικής προσωπικότητας. Τότε που το παιδί εκπαιδεύεται να συγκρατείται σκόπιμα μέχρι να πάει στην τουαλέτα, ενώ όταν αφοδεύει την καθορισμένη ώρα επιβραβεύεται. Έτσι διδάσκεται τη συγκράτηση, την καθυστέρηση της ικανοποίησης και την επικροτούμενη ανταλλαγή μιας ευχαρίστησης για μια άλλη. Γίνεται έτσι αυτοσυγκρατημένο, λογαριάζει τις ευχαριστήσεις του ως διαχωρισμένες από των άλλων.

Για το αστικό ασυνείδητο, μετέπειτα, τα σκατά είναι πλούτος αλλά μόνο όταν δεν τα βλέπεις.

Ο αστικός πλούτος ανθίζει μέσα απ'τα σκατά και παράγει σκατά.

κάτω οι φράκτες, πάνω τα φράκταλ.

τριγυρνώντας στους δρόμους της πόλης,
ένας φιλόσοφος έγραψε το εξής:

αν δυσκολεύεστε να το διαβάσετε:
"ψηλώνουνε οι φράκτες, βελτιώνονται κι'οι άλτες".

η δικτατορία των αγοριών.

από καιρό ηθελα να γράψω δυό κουβέντες
για ένα διαφορετικό κόσμο.
εδώ στη γή, μην πάτε μακρυά.
στήνω μόνος μου την παγίδα της αφαίρεσης
και πέφτω μέσα.
ωπαλάκια.

i am anartist.

η σημασία του κενού,
ή αλλιώς,
η λανθάνουσα γλώσσα λέει την αλήθεια.

το μέλλον διαγράφεται.

τόσο απλά.
δεν διαγράφεται ζοφερό,
ούτε αβέβαιο, ούτε ελπιδοφόρο.
τόσο απλά, το ξαναλέω.
αλτ κοντρόλ ντιλίτ, παιδάκι μου,
πάπαλα, δεν καταλαβαίνεις;


το μέλλον διαγράφεται.

γιατί;

κοίτα την εικόνα
και θα τα ακούσεις όλα.

ο επαίτης του πολυτεχνείου

κάθε χρόνο τα ίδια.
ολίγον πρεσβεία,
ολίγον πολυτεχνείο.

για να θυμόμαστε
θα μου πεις.

και να λειπόμαστε
ανταπαντώ εγώ.

μην βιάζεσαι.
δεν κάνω ορθογραφικά λάθη.

η διόριζα της κορίνθου.

έχει ένα μόνο σκοπό.
χωρίζει.

αν νομίζεις ότι ενώνει
είσαι ήδη χωρισμένος σε 1000 κομμάτια,
προσεκτικά ενωμένα
για να μην βλέπεις τον θρυμματισμένο σου εαυτό.

με λόγο στιγμής. μια σταγόνα αρκεί.

γκαστρώθηκα, με πιάσαν οι κουπόνι.

πρησμένοι αστράγαλοι, πρησμένο μυαλό.
πόσες πορείες να αντέξουν οι πατούσες.
πόσες αηδίες να αντέξεις στην τηλεόραση.

μου'ρχεται αναγούλα.
γαμώ το ξερατό μου.

σήμερα όμως, συνέβη ένα γεγονός και έδεσε το γλυκό.

ποδήλατο, τρόπος ζωής.

πρόσφατα, παρακολούθησα μια διάλεξη του anselm jappe για την αποανάπτυξη.
εντύπωση μου έκανε ένα παράδειγμα σχετικά με την παραγωγή πουκαμίσων, που χρησιμοποίησε ο anselm jappe αναφερόμενος σε όρους όπως "αφηρημένος χρόνος" συνδέοντας τον με μισθούς και παραγωγή.
χονδρικά, στο παράδειγμα αυτό, ένας ράφτης παράγει χειροποίητα ένα πουκάμισο, την ίδια ώρα που μια βιοτεχνία με χρήση μηχανών παράγει δέκα πουκάμισα. δέκα πουκάμισα παραγόμενα στην ίδια ώρα που απαιτείται για ένα χειροποίητου πουκάμισο, σημαίνει ότι κοστίζουν πάνω-κάτω το ένα δέκατο της τιμής του ενός χειροποίητου πουκάμισου.
από εκεί και πέρα σταμάτησε το μυαλό μου.

τα σκουλήκια ζουν ανάμεσα μας

κατοικώντας μακρυά από την πόλη,

έχω την δυνατότητα μιας μικρής αυλής.

η μικρή αυλή μου δίνει την δυνατότητα να έχω έναν κήπο.

ο κήπος μου δίνει την δυνατότητα να ασχοληθώ με την φύση.

και η φύση μου δίνει την δυνατότητα να γνωρίσω πράγματα.

και τα πράγματα έχουν ως εξής: